PROGRAM WSPÓŁPRACY POLSKI
Z POLONIĄ NA ŚWIECIE

Wprowadzenie

Elementem podstawowym jednoczącym POLSKĘ z POLONIĄ na całym świecie, jest współpraca w relacjach:

POLSKA - POLONIA
POLONIA - POLSKA

Chodzi o współpracę dwustronną, zgodną, wielotorową, równowartościową (równoprawną), silną i skoordynowaną. Program takiej właśnie współpracy przedkłada ORGANIZACJA NARODU POLSKIEGO - LIGA POLSKA jako pierwsze polityczne ugrupowanie polsko-polonijne. Program współpracy wielostronnej, zharmonizowanej, efektywnej, spójnej, trwałej, tzn. obliczonej na dziesięciolecia.

A. Sytuacja dotychczasowa

W okresie PRL’u, czyli Polski niesamodzielnej i zniewolonej, nie tylko że nie było żadnej współpracy, ale nawet luźne kontakty z Polonią i Polakami na świecie były zakazane, a nieliczne wręcz karane więzieniem. Obecnie, formalnie rząd R.P. wyraża gotowość pełnej współpracy z Polonią, czemu m.in. ma służyć „Rządowy program....”. „Program...” ten ma jednak charakter czysto deklaratywny, werbalny, formalny. W rzeczywistości zapisy „Programu...” w zderzeniu z realnymi działania różnych instytucji rządowych, nie są wdrażane. Działania rządu obecnego i organizacji rządowych oraz mediów wskazują na co najmniej nieżyczliwy stosunek do Polonii. Wiele działań ostatnich rządów, a szczególnie MSZ sprowadza się dzielenia i skłócania Polonii oraz różnych organizacji polonijnych na świecie w celu stopniowego wyniszczenia diaspory polskiej, co jest zjawiskiem kuriozalnym, a nawet szokującym bo niespotykanym w innych krajach. Postawa wielkiej części Polaków i nikła znajomość Polonii ze względu na brak informacji oraz nieangażowanie się Polonii w sprawy gospodarcze i polityczne, a także w procesy zmian w Kraju, pogłębia rozdźwięk między Polonią a Polską. W tym stanie rzeczy Polonia stopniowo, ale systematycznie zaczyna koncentrować się na problemach własnych, co nie oznacza braku zainteresowania losem ich Ojczyzny i w żadnym przypadku nie może być interpretowane jako brak troski o Kraj. Wręcz przeciwnie - to zatroskanie o los ich Ojczyzny jest stale obecne w sercach naszych Rodaków.

Organizacja Narodu Polskiego – LP (ONP-LP) postanowiła, jako pierwsze ugrupowanie polityczne polsko-polonijne – zmienić ten stan rzeczy i wrócić do najszlachetniejszych tradycji współpracy Polaków w Kraju z Polonią. Dlatego przedstawia program konkretnej współpracy Polski z Polonią na całym świecie mając na uwadze cele następujące:

B. Cele:

Organizacja Narodu Polskiego – LP akcentuje konieczność dwustronnego kształtowania relacji tzn. z korzyścią dla Polaków w Kraju i dla Polaków w krajach ich zamieszkania, co w praktyce oznacza stałą dbałość i działania aktywne na rzecz pogłębiania tej współpracy. Nie tylko Polonia ma pomagać Polsce, ale i Polska ma wspierać Polonię. Sprowadza się to do nadania tej współpracy zupełnie nowego wymiaru i nowych form – co jest równoznaczne z nową ich filozofią. Z tych powodów ONP – LP przyjmuje następujące cele podstawowe tej współpracy:

C. Program ONP-LP w odniesieniu do współpracy Polski i Polonii w dziedzinach - jak poniżej:

W opinii ONP – LP Polska powinna działać na rzecz wzmocnienia i aktywizacji środowisk polonijnych w różnych krajach świata, prowadząc w tym zakresie politykę: przemyślaną, konsekwentną i długofalową. Do zadań tej polityki należałoby również popieranie wszelkich inicjatyw Polonii, służących dobru Polski w dziedzinach – jak poniżej, a więc:

Współpraca kulturalna:

Współpraca w tej dziedzinie ma znaczenie fundamentalne. Kultura polska była, jest i powinna mieć znaczenie podstawowe ponieważ to właśnie kultura pozwoliła zachować tożsamość Polski i Polaków nawet w okresach najtragiczniejszych w dziejach Kraju. Stąd konieczność utrwalania, pogłębiania i rozszerzania dziedzictwa narodowego, historycznego i kulturowego. Kultywowanie i propagowanie tradycji narodowej oraz wartości specyficznie polskich, głównie w krajach zamieszkania Polaków za pośrednictwem środków medialnych, w tym radia i telewizji oraz: wystaw, filmów, promocji literatury, materiałów informacyjnych itp. Oddziaływanie polonijnych i patriotycznych kręgów kulturowych na Polskę, a także przez kontakty (np. sympozja, olimpiady) i wymianę zespołów artystycznych z Rodakami w Kraju. Dostarczanie informacji wiarygodnych, istotnych i ważnych zarówno dla Polonii jak i środowisk kulturalnych w Kraju. Troska o dotowanie przez państwo polskie muzeów i bibliotek oraz innych dóbr polskiej kultury narodowej poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej m.in. w: Szwajcarii, Francji, Belgii, Anglii, we Włoszech, na Kresach Wschodnich i Południowych, w Rosji i innych krajach na świecie. Organizacje polonijne razem z Ministerstwem Kultury mają powinność utrzymania, udostępniania i promowania: cmentarzy polskich, miejsc historycznych, pomników, tablic pamiątkowych dla przedstawiania ich naszym Rodakom i innym społecznościom. Rozwijanie i dofinansowanie Ośrodków Kultury Polskiej na świecie jako dobra narodowego, a w tym m.in. w celu promowania i dostarczania informacji o zbiorach muzeów polskich, bibliotek, o miejscach historycznych, pomnikach, cmentarzach itd.

Współpraca w nauczaniu języka polskiego:

Wypracowanie programu rządowego nauczania języka polskiego na uczelniach zagranicznych, szczególnie – europejskich. Język polski, jako szósty język w UE, powinien funkcjonować jako język główny w Europie Środkowej. Propagowanie języka polskiego przez organizowanie i prowadzenie kursów językowych przy ambasadach i konsulatach polskich oraz pomoc w rozwijaniu i tworzeniu kursów i szkół języka polskiego dla cudzoziemców prowadzonych przez polonijne organizacje kulturalno-oświatowe finansowane m.in. przez rząd polski.

Współpraca naukowo i edukacyjna:

Tworzenie zespołów naukowo-badawczych i naukowo-technicznych wykorzystujących duży potencjał intelektualny naukowców polonijnych i polskich, m.in. w celu podniesienia na wyższy poziom nauki w Kraju. Włączenia naukowców z Polski w prace prowadzone na świecie. Wypracowanie rozwiązań technologicznych polskich, oryginalnych, nowych itd. Pozyskiwanie wykładowców-Polaków z krajów wysokorozwiniętych dla uczelni w Polsce. Wykorzystanie ich wiedzy m.in. dla organizacji i działań małych i średnich firm w Kraju. Przygotowywanie programów szkoleniowych dla wsparcia nauczania młodzieży w Kraju na wszystkich poziomach nauczania. Kształcenie młodzieży polskiej z Polski na uczelniach wyższych poza Krajem przy aktywnym udziale Polonii oraz młodzieży polonijnej w Polsce oraz wzajemna wymiana studentów i wykładowców. Rozpowszechnianie dorobku nauki polskiej i polskiej myśli technicznej oraz promowanie wybitnych naukowców i techników polskich z Kraju i z zagranicy.

Współpraca gospodarcza:

Tworzenie spółek i firm polsko-polonijnych z udziałem kapitału rodzimego i polonijnego, zakładanych i działających w Polsce. W związku z tym doprowadzenie do zmiany prawa polskiego i uproszczenia procedur prawnych i administracyjnych. Wprowadzenie ulg dla kapitału polonijnego w Polsce, szczególnie w odniesieniu do zakładania i uruchamiania firm przemysłowych małych i średnich, firm budowlanych, handlowych, gospodarstw rolnych i zakładów przetwórstwa rolno-spożywczego, hoteli, gastronomii, ośrodków turystycznych ze względu na fakt, że gospodarka polska, obecnie zrujnowana, ma znikome szanse na ich odbudowę i działanie, bez współpracy z Polonią.

Współpraca finansowa:

Powołanie Polsko-Polonijnego Banku Inwestycyjnego, całkowicie w rękach polskich, pozwalającego na rozwój gospodarki polskiej. Taki Bank pozwoliłby Rodakom na całym świecie wesprzeć najefektywniej rozbudowę gospodarki Kraju, pomóc w likwidowaniu bezrobocia, przyczynić się do podnoszenia stopy życiowej Polaków. Utworzenie Towarzystwa Ubezpieczeniowego Polsko-Polonijnego dla Polaków w Kraju i Rodaków żyjących poza granicami Polski Obie te instytucje podlegały by ostrej kontroli ze strony ekspertów polskich z Kraju i Polaków z zagranicy.

Współpraca w dziedzinie turystyki:

Rozsławianie walorów turystycznych Polski również wśród Polaków poza granicami Polski, którzy mogli by w tym celu rozwijać biura turystyczne dla propagowania atrakcji turystycznych Kraju pod względem: geograficznym, kulturowym, historycznym, uzdrowiskowo-leczniczym i wypoczynkowym.

Współpraca w dziedzinie mediów społecznych:

Media publiczne w Polsce (głównie w rękach niepolskich, a nawet antypolskich) kształtują opinie publiczną w Kraju nie w interesie Narodu Polskiego. Stąd minimalny i zafałszowany przepływ informacji w relacjach: Polska – Polonia i Polonia – Polska. W warunkach obecnego kryzysu najważniejszą i najefektywniejszą formą pomocy Polonii dla Rodaków w Kraju może być tylko tygodnik pro -polski, a jeszcze lepiej - Dziennik Polsko-Polonijny, Gazeta internetowa Polsko – Polonijna, programy pro-polskie radiowe i telewizyjne polsko-polonijne. Bez tego typu mediów przywrócenie świadomości narodowej i patriotyzmu oraz podniesienie „ducha narodowego” – nie będzie możliwe.

D. Punkty programu ONP-LP dotyczące współpracy międzypokoleniowej Polsko - Polonijnej:

Starsze pokolenie Polaków na obczyźnie powinno mieć zapewnioną pogodną jesień życia w swojej Ojczyźnie. Wbrew twierdzeniom środowisk nieżyczliwych Polsce, pseudo-polskich, niepolskich lub wręcz wrogich Polsce, ogromna rzesza Polaków zamieszkałych obecnie poza granicami Polski, wyraża chęć powrotu do Polski, aby włączyć się w proces odzyskiwania przez Polskę niepodległości i podmiotowości, gdyby Polską rządzili Polacy w interesie Polski i dla Polski. Dopóki nie nastąpi zmiana idąca w tym kierunku nasi Rodacy nie będą wracać. Nie będą też angażować się materialnie i intelektualnie w sprawy Kraju. Nie zamierzają również wspomagać Kraju w takim zakresie w jakim to było pożądane i ze wszech miar potrzebne. Nie trzeba udowadniać z jakimi to się wiąże ogromnymi stratami dla Polski, którą pogłębia każdy dzień obecnych rządów. Dlatego Państwo Polskie musi im zagwarantować te powroty i osiedlenia w Kraju. ONP – LP będzie działać aktywnie na rzecz wprowadzenia odpowiednich uregulowań prawnych, administracyjnych i organizacyjnych w tej kwestii. ONP – LP oczekuje, że to pokolenie Polaków, ze względu na sytuację obecną, wzmocni oddziaływanie pro-polskie na pokolenie średnie i młode, kształtując tym samym ich postawy patriotyczne. Pokolenie średnie Polaków na obczyźnie ma doświadczenie i kapitał i te ich cechy powinny być wykorzystane dla dobra Ojczyzny. Państwo Polskie, odwrotnie niż to się dzieje obecnie, powinno zrobić wszystko aby ułatwić im zaangażowanie i usunąć wszelkie bariery hamujące ich działania, szczególnie na polu przedsiębiorczości, produkcji i usług. ONP – LP deklaruje, że uczyni wszystko co jest konieczne dla realizacji tych zamierzeń, kształtując przy tym opinię w Kraju na rzecz większej aktywności i inicjatywności Polaków z granicy oraz wspierania ich działań w Polsce. Rodzice powinni przykładać dużo więcej starań do kształcenia swoich dzieci, z uwzględnieniem podanych celów i korzyści dla Polaków w Kraju i poza Krajem. Dlatego ONP – LP uważa, że należy dać priorytet edukacji młodego pokolenia Polaków.

Priorytet – edukacja młodzieży polskiej

Młodzież wykształcona jest bogactwem i dobrem narodowym, szczególnie w Polsce, w którym to Kraju odczuwa się dotkliwie niedostatek inteligencji polskiej. Sytuacja podobna ma miejsce także w emigracji polskiej, przede wszystkim na kresach wschodnich. Z tego powodu kształcenie młodzieży polskiej w Kraju i poza jego granicami, musi mieć charakter kompleksowy i konieczna jest pilna obserwacja (monitoring) przebiegu tego procesu. ONP – LP uważa, ze rozwój szkolnictwa nowoczesnego wszystkich szczebli jest najważniejszą inwestycją kapitałową państwa polskiego i rodziny polskiej. W związku z tym kształcenie młodzieży polskiej musi mieć priorytet przed innymi inwestycjami. Wypracowanie polsko – polonijnego Funduszu Edukacji Narodowej ma służyć temu celowi. Fundusz ten ma uzupełniać państwowy budżet edukacyjny w przypadkach szczególnych i nadzwyczajnych. Dużo uwagi należy poświęcić młodzieży kresowej pochodzenia polskiego, która wykształcona dobrze „w duchu polskim”, podniesie autorytet i znaczenie Rodaków na obszarach wchodzących historycznie do państwa polskiego. Bez nowej inteligencji polskiej państwo polskie i gospodarka polska nie będzie mogła rozwinąć się, zaś Polacy na kresach nie zdobędą należnego im autorytetu i szacunku. Młodzież szkolna i studenci pochodzenia polskiego z emigracji i z kresów, powinna na koszt państwa polskiego, co najmniej jeden raz w roku spędzić wakacje krajoznawcze w Polsce, bliżej poznać Kraj Ojczysty, nawiązać kontakty i tym samym umacniać świadomość narodową polską. To samo odnosi się do nauczycieli szkół polskich poza granicami Polski. W Kraju natomiast wszystkie uczelnie wyższe muszą zarezerwować pewną liczbę miejsc dla studentów pochodzenia polskiego i zapewnić im środki utrzymania. Wymiana młodych naukowców i pracowników naukowych między uczelniami polskimi i zagranicznymi, musi mieć znaczenie podstawowe, istotne dla każdej z nich.

Polonia na świecie dla młodych Polaków w Kraju:

W ramach Funduszu Edukacji Narodowej młodzież z Polski oraz młodzi ludzie pochodzenia polskiego z różnych krajów świata mieliby możność studiowania w różnych ośrodkach akademickich, korzystając z pomocy w: opłatach za studia, zakwaterowaniu, wyżywieniu, pomocy w zakupie podręczników lub wsparcia w staraniach o stypendia i udział w praktykach (np. wakacyjnych). Powyższe procedury odnoszą się przede wszystkim do młodzieży polskiej w Kraju, która dotychczas takich możliwości nie miała (ze względów oczywistych, np. z rodzin bezrobotnych lub wielodzietnych) oraz z rodzin polonijnych „na Wschodzie”. Te wszystkie osoby powinny być objęte różnego typu zwolnieniami np. z różnych opłat jak administracyjne, wizowe oraz objęta ułatwieniami i ulgami. W zamian za zobowiązanie podjęcia pracy w Ojczyźnie i dla dobra Polski. W ten sposób zmianie uległby kierunek – zamiast dotychczasowego odpływu – dopływ kadr wykwalifikowanych do Kraju. W związku z powyższym Polacy zamieszkujący w ośrodkach akademickich zagranicznych, w miarę swoich możliwości, wspieraliby kształcenie młodzieży polskiej w tych krajach. Z drugiej strony naukowcy polonijni przeznaczyliby część swojego czasu na kształcenie młodzieży, głównie akademickiej, w Polsce na zasadzie pełnej dobrowolności, ale i z pełnym zaangażowaniem. Ponadto w „swoich” krajach przyjmowaliby na praktyki (staże): przeddyplomowe, dyplomowe, zawodowe itp., studentów z Polski. Trzecim kierunkiem wsparcia ze strony naukowców polonijnych byłoby ich uczestnictwo w projektach (programach) naukowych lub np. „grantach”, realizowanych w zespołach polsko-polonijnych lub „mieszanych” - tzn. z udziałem naukowców z innych krajów, poza Polską. Wreszcie czwartym kierunkiem wsparcia byłaby pomoc w zdobywaniu podręczników, książek i czasopism dla nauczycieli akademickich i studentów w Polsce oraz dla laboratoriów i bibliotek w Kraju.

Polska na rzecz młodych Polaków z Polonii na całym świecie:

Z drugiej strony Polska musi działać na rzecz wzmocnienia i aktywizacji środowisk polonijnych w różnych krajach świata, prowadząc w tym zakresie politykę jasną, przemyślaną, konsekwentną i długofalową. Do zadań tej polityki należy popieranie wszelkich inicjatyw Polonii służących dobru Polski, w tym m.in. w dziedzinach: naukowo-technicznej, edukacyjnej, kulturalnej, artystycznej i sportowej oraz ułatwienia wszelkich kontaktów z Krajem, staży i praktyk (np. wakacyjnych). Polska powinna ponadto przybliżać młodzieży polonijnej Ojczyznę we wszystkich innych formach oraz udzielać jej pomocy w przypadku podejmowania przez nią inicjatyw, w tym przede wszystkim – naukowo-technicznych. Polska powinna też stworzyć, utrzymać i rozbudowywać bank danych o Polakach – absolwentach wyższych uczelni w Kraju i poza jego granicami. Wspierać placówki i katedry języka polskiego na uniwersytetach zagranicznych. Udzielać daleko idącej pomocy szkolnictwu polonijnemu, w tym przede wszystkim na „obszarach wschodnich”. Powoływać i obsadzać osobami kompetentnymi (Polakami) Instytuty Kultury Polskiej poza granicami Kraju. Doprowadzić do nauczania języka polskiego w programach radiowych, w systemach internetowych i wszelkich innych, a nawet w telewizjach „krajów polonijnych”. Wprowadzić wiedzę o Polsce do programów nauczania w tych krajach (polonijnych) oraz przeprowadzać korekty w podręcznikach np. historii dot. wypaczeń o Polsce i jej dziejach, a jednocześnie promować tych wszystkich, którzy rzetelnie i uczciwie o niej informują. Zawierać umowy o wzajemnym uznawaniu dyplomów. Delegować nauczycieli (nie tylko akademickich) do nauki w szkolnictwie polonijnym, głównie „na wschodzie”, ale również przyjmować i zachęcać nauczycieli polonijnych do pracy w Ojczyźnie. Polska powinna także pomagać „polonusom” w podnoszeniu ich kwalifikacji, zaopatrywać ich w podręczniki i pomoce naukowe oraz zapewnić im dostęp do dóbr polskiej kultury narodowej. Wreszcie Polska byłaby zobowiązana do stałego i twórczego podtrzymywania i rozwijania świadomości narodowej Polaków na całym świecie, korzystając ze wszystkich możliwości jakie dają współczesne środki techniczne.

Zakończenie

Pod rządami polskimi, przy współudziale Polonii, poprzez Organizację Narodu Polskiego - LP, „Program” niniejszy będzie w pełni realizowalny, co przyczyni się do odrodzenia świadomości narodowej, patriotyzmu i dumy narodowej Polaków oraz doprowadzi do integracji Polaków w Ojczyźnie i poza jej granicami. Prawie 60-milionowy Naród Polski musi zdobyć należne mu miejsce między narodami w Europie i na świecie.

Polsko – Polonijna Organizacja Narodu Polskiego – LP podejmuje się roli inicjatora w realizacji przedstawionych powyżej punktów programu współpracy Polski i Polonii. Ma ponadto zapisane w Statucie ONP – LP formy takiego współdziałania, które mogą prowadzić i doprowadzą do zmiany sytuacji obecnej inicjując działania korzystne dla Polski i dla Polonii. Przejawem takiej aktywności i takiego postępowania jest m.in. powołanie przez ONP – LP i środowiska polskie poza Krajem - Fundacji Polsko-Polonijnej „ORZEŁ BIAŁY” , już funkcjonującej, co zgodnie ze Statutem tej Fundacji ma służyć i już służy zarówno Polsce jak i Polonii.

Rada Programowa
ONP - LP

Adres kontaktowy: ul. Dobra 13 lok. 20, 00-384 Warszawa, tel.: 022 / 622-54-90,

fax.: 022 / 622-53-28, www.onp-lp.org biuro@onp-lp.org